افزودن متد جدید WS_GetArtInf در سرور API حسابداری نوسا نسخه 15.02 جهت اخذ مشخصات سند از نرمافزارهای دیگر
این متد جدید WS_GetArtInf نام دارد. همانند تمام سایر متدهای API نوسا، این متد نیز نام پایگاه و XML ورودی را دریافت میکند و حاصل آن نیز یک رشتهی حرفی حاوی XML خروجی است. در مورد ساختار XMLهای ورودی و خروجی در ادامه توضیح خواهیم داد.
کاربر Web Service، در اجرای این متد همانند کاربری است که قصد دارد یک سند را «ملاحظه» نماید و به همین دلیل باید امکان ملاحظهی سند را داشته باشد. اخذ مشخصات سند از نرمافزارهای مختلف (حسابداری، دریافت و پرداخت، انبار...) توسط این متد میسر است و طبیعی است که کاربر Web Service باید اختیار ملاحظهی سند در نرمافزار مزبور را داشته باشد. به جز این، اگر سند مربوط به بخشی متفاوت از بخش(های) کاربر باشد، وجود اختیار «ملاحظه سند (سایر بخشها)» هم بسته به نرمافزار سند ضروری خواهد بود.
موارد فوق شامل اختیارات مشترک بین کاربران عادی و کاربر Web Service بودند. به جز آنها، اختیارات اختصاصی برای اجرای عملیات از طریق Web Service هم پیشبینی شدهاند که عملا مشخص کنندهی این هستند که کاربر اصلا حق دارد به عنوان کلاینت Web Service ایفای نقش نماید یا خیر. برای استفاده از متد اخذ مشخصات سند، کاربر باید اختیار زیر را داشته باشد:
امکانات / سیستم / مدیریت (Admin) / اخذ مشخصات سند از طريق Web Service
XML ورودی در این متد صرفا حاوی یک node به نام Params_ است – مثلا شبیه متدهایی که پیش از این برای دریافت اطلاعات از سرور داشتیم. در اینجا باید سند مورد نظر را با مشخصاتی که در این node درج میکنیم مشخص نماییم. این شبیه است به آنچه قبلا در متدهای حذف یا لغو درخواستها یا اصلاح طرف حسابهای برگهی فروش داشتیم. شمای کلی XML ورودی این متد را در ادامه مشاهده میکنید:
<_Params Key... or BaseNum... or ImpId... />
شناسایی سند دقیقا شبیه شناسایی اسناد و برگهها در متدهایی است که پیش از این داشتیم. در اینجا نیز شناسایی یک سند با استفاده از شماره توالی سند (Key)، یا شماری مبنای سند (BaseNum) یا ImpId میسر است. شماره توالی سند، که در Client نیز بازنمایی میشود، همان کلید سند است که یعنی فیلد art_Key در جدول Arts_ در پایگاه دادههای سیستم است. در کاربردهایی که مبتنی بر دادههای سیستم نوسا طرح شده باشند یا به هر صورت، اگر کلید سند قابل شناسایی باشد میتوان از شمارهی توالی برای مشخص کردن سند مورد نظر استفاده کرد. شمارهی مبنای سند نیز روش دیگری برای مشخص کردن سند است. تعیین ImpId نیز روش سوم برای مشخص کردن سند مورد نظر است. این سه روش را در نمونههای زیر مشاهده میکنید:
<_Params Key=”45682” />
<_Params BaseNum=”980456325” />
<_Params ImpId=”123980” />
در صورتی که قبلا از همین Web Service برای افزودن سند به سیستم استفاده شده باشد، هر سه مشخصهی فوق به عنوان بخشی از نتیجهی عملیات افزودن سند بازگردانده میشوند. توجه کنید که در این متد فقط یکی از سه مشخصهی فوق را در Params_ انتظار داریم (و مشخصهی دیگری، حتی مثلا Id هم در اینجا مطرح نیست). مشخصهها به ترتیب و اولویت فوق مورد توجه قرار میگیرند – یعنی مثلا اگر Key ذکر شده باشد به دو مشخصهی دیگر توجه نمیشود و سند از مسیر شمارهی توالی یافته و پردازش میشود. همانند سایر متدها، حاصل این متد نیز یک رشته حرفی حاوی یک XML به صورت زیر است.
<_RSLT ErrNo=".." ErrStr=".." ...attribute مشخصات سند به صورت... />
ErrNo همیشه وجود دارد که مقدار صفر آن یعنی اجرای موفقیتآمیز و مقدار مخالف صفر ErrNo به معنی خطا است. در این وضعیت عبارت توصیفکنندهی خطا در ErrStr داده خواهد شد. مشخصات سند در attributeهایی به صورت زیر ارائه میشوند:

خطاهای زیر در رابطه با این متد جدید به API اضافه شدهاند:
